قاعده يازده هم:
آنچه که حرام است برای همه حرام است.
در اسلام شخص با امتياز، نصل و يا فرقه با امتياز وجود ندارد. هر چيز که حلال است برای همه حلال است و هر چه که حرام است برای همه حرام است. پيغمبر «ص» باری فرمودند "قسم به الله اگر فاطمه دزدی نمايد دست او را قطع خواهم کرد."
قاعده دوازده هم:
در حالات اجبار حرام به قدر تکافو جايز است.
الله «ج» نهايت مهربان است و دين اسلام نمايانگر شيوه طبيعی زنده گی است. اسلام ميداند که حيات انسان تحت حالاتی سختی ها و شرايط مشقت بار در مخاطره قرار می گيرد. در اين حالات از حرام بقدر اکتفاﺀ استفاده کردن جايز است. الله ج در قران حکيم بعد از تعيين غذا های حلال، بلافاصله ذکر ميکند "مگر هر که مجبور باشد و بدون اينکه علاقه داشته باشد يا ظلم کرده باشد، هيچ گناه بروی نخواهد بود. الله بخشاينده ترين و از همه پر رحم تر است. ۲:۱۸۵"