قاعده نهم:
اراده نيک دليل بر حقانيت حرام شده نميتواند.
اسلام طرز عمل حرام را از برای بجاه آوردن کار های نيک قبول نکرده و تأکيد ميکند تا وسيله و مقصود هر دو اصيل و صاحب شرف باشند. اسلام اين قاعده را رد ميکند که گويا "منتهای هدف سبب اجابت وستکه آن ميشود." از اينرو در اسلام پولی که از ربا خواری، قمار و غيره راه های حرام بدست آمده باشد قابل استفاده برای اعمار مساجد و ديگر اعمال صالحه شده نميتواند. پيغامبر «ص» فرموده اند "الله «ج» پاک است و تنها چيزهای پاک را قبول ميکند و الله «ج» مومنان را امر ميکند به همرای آنچه که پيغامبران خويش را امر کرده با گفتن اينکه "ای پيغامبر بخور از چيزهای خوب و بکن کار های راستگاری يقيناً من می دانم آنچه را که ميکنيد. "بعداً پيغامبر ص مثال آن مسافری را بيان کردند که يک راه طولانی را برای ادای حج سفر ميکند، رخسارش و موهايش خاک آلوده شده ( در پی سفرش ) و او به الله ج دعا ميکند و دعا وی قبول نميشود و آن به سببی که لباس های او و غذای او از پول حرام خريداری شده.