w w w . i s l a m 4 1 1 . c o m
 
چاپ نمايد    فهرست انتخاب شده : رهنمای حج > صفت حج  

صفت حج

روز هشتم ذی حجه که آنرا روز ترويه می نامند حاجی از خانه خود در مکه احرام می بندد، و کسانيکه خارج مکه هستند از ميقاتگاه و اگر بين مکه و ميقات بودنداز همانجا که هستند. و معلوم است کسانيکه قبل از روز هشتم به مکه آمده بودند با نيت حج قارن و يا افراد در احرام خود باقی هستند سپس قبل و يا بعد از زوال آفتاب بسوی منی می روند و هر کسی برای خودلبيک می گويد.
(لبيک اللهم لبيک، لبک لا شريک لک لبيک، ان الحمد والنعمة لک والملک لاشريک لک)
بايد ذکر کنيم که:
گفتن لبيک با هم و بطور دسته جمعی يک نوع از بدعت بشمارمی رود، زيرا ثابت است که رسول اکرم (ص) و ياران او هر کسی برای خود لبيک می گفتند، پس ما بايد به رسول اکرم( ص) اقتدا وتاسی کنيم. و در منی نماز پنج وقت ظهر و عصر ومغرب و عشاء و فجر روز نهم هر کدام در وقت خود اداء ميشود.
بعد از طلوع آفتاب روز نهم که روز عرفه می باشد بسوی عرفه براه می آفتتد و اگر ميسر شد در دره نمره که خارج از عرفات می باشد تا قبل از زوال آفتاب مکث کرده و بعد از زوال داخل زمين عرفات می شود، و در آنجا نماز ظهر عصر را قصر و جمع با جماعت و با يک اذان و دواقامه اداء ميکند، و در عرفات تا غروب آفتاب می ماند و بذکر خدا و دعاء کردن برای خود و غير از خود از خيرات دنيا و آخرت، و قراء ت قرآن و حمد و ستايش باری تعالی و ليبک گفتن مشغول ميباشد.
بعد از غروب آفتاب بسوی مزدلفه حرکت می کند و وقتی به مزدلفه رسيد آنجا نماز مغرب و عشاء را قصر و جمع با يک اذان و دو اقامه اداء می کند معلوم است که رسيدن به مزدلفه در نزديکه نيمه شب صورت گيرد با اينحال نماز مغرب را در مزدلفه اداء می کند نه در عرفات بجز اينکه بترسد وقت نماز عشاء فوت گردد -- و شب را در مزدلفه ميماند حال اگر ازجمله پيره زنان و يا پير مردان باشد می تواند بعد از نيمه شب به منی برود ولی اگر از جمله آنان نبود واجب است که شب را در مزدلفه صبح کند
و نماز صبح روزدهم يعنی روز عيد را در مزدلفه اداء کند و بعد از نماز صبح ميسر شد به کوه مشعر الحرام رفته و نزد آن به دعاء و خشوع و خضوع و حمد و ستايش خداوند و توبه و استغفار مشغول شود. و اگر ميسر نشد در هر کجا از مزدلفه بود اينکار را انجام ميدهد و وقتی هوا خوب روشن شد و قبل از طلوع آفتاب بسوی منی رفته و جمرة العقبه که مردم آنرا شيطان بزرگ می نماند با هفت سنگريزه که به اندازه نخود بزرگ باشد پرتاب و رجم ميکند. سنگريزه ها را از هرکجا جمع کرد جايز است چه از مزدلفه چه از منی، آنهم فقط برای روز عيد، ولی برای روز های بعدی يعنی سه روزآينده از منی جمع ميکند.و بعد از رجم قربانی ميکند برای کسانيکه قربانی به آنان واجب است. سپس به طواف افاضه يعنی طواف حج و زيارت رفته هفت بار دورکعبه طواف می کند.
واگر حاجی حج متمتع بود بايستی سعی بين کوه صفا و مروه را انجام دهد، و همچنين حاجی که حج مفرد و يا حج قارن است ولی سعی بين کوه صفاه ومروه را به تقديم نه انداخته بايد آن را انجام دهد و بعد از آن می سر خودرا تراشيده و يا کوتاه کند. اگر حاجی يکی از اعمال گذشته را بر ديگری تقديم دارد مانع ندارد. بطور مثال اگر رجم کرد(يعنی شيطان را سنگريزه زد) و سپس موی سر خود را تراشيد يا رجم کرد سپس قربانی کرد و يا رجم کرد سپس طواف کرد هيچ مانع ندارد و جايز است. و بعد از طواف افاضه بايستی حاجی شب به منی بر گردد. و بيشتر وقت شب را در منی بگزراند و همچنين شب های يازدهم و دوازدهم را بايد در منی صبح کند. و روز های يازدهم ودوازدهم بعد از زوال آفتاب جمره های سگانه راهر کدام به ترتيب صغری و وسطی و کبری با هفت سنگريزه رجم کند.
نا گفته نماند که: امتداد وقت رجم و پرتاب جمره العقبه روز عيد از طلوع آفتاب تا نيمه شب می باشد، و روز های (۱۱، ۱۲، ۱۳ ) از زوال آفتاب ته نيمه شب می باشد. و بعد از رجم کردن جمره ها در روز ۱۲ ميتواند منی را بسوی مکه ترک گفته اعمال حج را به پايان برساند و اگر خواست شب ۱۳ را به منی بماند سنت است، نه واجب. ولی اگر حاجی روز۱۲ قبل از غروب آفتاب منی را بسوی مکه ترک نکند، بر او واجب ميشود شب ۱۳ را به منی بماند تا بعد از زوال آفتاب روز سيزدهم جمره ها را رجم کرده بسوی مکه برود. از اعمال حج فقط طواف وداع باقی می ماند و حاجی هرگاه بخواهد مکه را بسوی وطن خود ترک کند طواف وداع براو واجب ميشود.

به صفحه آينده به صفحه گذ شته