د ا نسـتـنی ها د ر مـو ر د عــقـيـد : بخش ۴۷ - ۵۱
|
۴۷ – آيا با وجود قرآن از حديث و سنت پيامبر (ص) اکتفا می کنيم؟
يعنی قرآن برای ما کافی است و احتياج به حديث نداريم؟
|
|
ج: چنين نيست بلکه بايد به هر دو عمل کنيم زيرا حديث و سنت پيامبر بيان کننده قرآن
است، چنانکه خداوند می فرمايد: «وأنزلنا ﺇليک الذکر لتبيّن للناس ما نزل ﺇليهم».
[النحل ۴۴]. [و بر تو قرآن که (جامع و کاملترين کتاب الهی است) نازل کرديم تا بر
امت آنچه فرستاده شده بيان کنی]. و رسول اکرم (ص) می فرمايد: «ألا وﺇنّي أوتيت
القرآن ومثله معه». [أبو داود]. همانا به من قرآن و مانند آن يعنی سنت و حديث داده
شده است.
|
|
۴۸ – آيا گفتار احدی بر گفتار خدا و رسول خدا (ص) مقدم داريم؟
|
|
ج: نه، نبايد قول و گفتار احدی بر قول و گفتار خدا و رسول خدا (ص) مقدم داشت،
خداوند می فرمايد: «يا أيها الذين آمنوا لا تقدموا بين يدی الله ورسوله واتقوا
الله ﺇنَّ الله سميع عليم». [الحجرات ۱]. [ای کسانی که بخدا ايمان آورده ايد
هيچگاه بر خدا و رسول خدا (ص) تقديم مجوئيد و از خدا بترسيد و نافرمانی مکنيد که
خدا بگفتار شما شنوا و دانا است]. و رسول اکرم (ص) می فرمايد: «لا طاعة لأحد في
معصية الله ﺇنَّما الطاعة في المعروف». [متفق عليه]. فرمان و اطاعت از هيچ کس در
معصيت خداوند جايز نيست، بلکه اطاعت و فرمان در نيکی ها و خوبيها است.
|
|
۴۹ – اگر در مسأله ای يا چيزی اختلاف شد چه کنيم؟
|
|
ج: به کتاب خدا قرآن و سنت صحيح رسول الله (ص) بر می گرديم، خداوند می فرمايد:
«فان تنازعتم في شيء فردوه ﺇلی الله والرسول». [النساء ۵۹]. [و چون در چيزی کارتان
بگفتگو و نزاع کشد بحکم خدا و رسول خدا (ص) (که قرآن و سنت باشد) باز گرديد]. و
رسول اکرم (ص) می فرمايد: «ترکت فيکم أمرين لن تضلوا ما تمسکتم بهما: کتاب الله
وسنة رسوله». [مالک]. من بين شما دو چيز گذرانده ام که اگر به آن اعتصام کرده و
چنگ بزنيد هرگز گمراه نخواهيد شد، و آنهم کتاب خدا و قرآن و سنت صحيح رسول الله
(ص) می باشد
|
|
۵۰ – آيا در دين بدعت حسنه و نيک وجود دارد؟
|
|
ج: در دين اسلام بدعت حسنه و نيک وجود ندارد، خداوند می فرمايد: «اليوم أکملت لکم
دينکم وأتمت عليکم نعمتي ورضيت لکم الاسلام دينا». [المائده ۳]. [امروز دين شما را
بحد کمال رسانيدم و بر شما نعمنت را تمام کردم و بهترين آئين را که اسلام است
برايتان برگزيدم]. و رسول اکرم (ص) می فرمايد: «ﺇياکم ومحدثات الأمور فان کل محدثة
بدعة وکل بدعة ضلالة». [أبو داود]. بپرهيزيد از آنچه در دين نو و جديد آورده شده،
زيرا هر نو و جديد در دين بدعت است، و هر بدعت در دين ظلالت و گمراهی است.
|
|
۵۱ – بدعت در دين چگونه و چيست؟
|
|
ج: هر چيزی که در دين اسلام دليلی از شريعت محمدی بر آن وجود نداشته باشد، آن چيز
بدعت گفته می شود. خداوند می فرمايد: «أم لهم شرکاء شرعوا لهم من الدين مالم يأذن
به الله». [الشوری ۲۱] [آيا خدايان و معبودان باطل مشرکان بر آنها شرع و احکامی که
خدا اجازه نفرموده جعل کرده اند؟] و رسول اکرم (ص) می فرمايد: «من أحدث في أمرنا
هذا ما ليس منه فهو رد». [متفق عليه]. کسيکه در دين ما اسلام تازه و نو آورد (آنچه
از دين نيست) بر خودش بر می گردد، و قبول نمی شود.
|
بـر گـشـت بـه فـهـر سـت
