همچنان در آن كشورها همسايگي، معنا نداشته و همسايه نيز فاقد ارزش ميباشد. خانه ها باهم مجاور اند و دروازه ها باهم نزديك، اما ساكنان آن ازهم دور اند. قسمي كه احياناً به هنگام داخل شدن و يا برون آمدن باهم مقابل ميشوند و يكديگر را ميبينند و بس! به همين طور سال ها پيهم ميگذرد، در حالي كه هيچيك نميخواهد تا زحمت احوالپرسي از همسايه و يا حتي محض پرسيدن نام و شغل او را تحمل كند. بلكه گاهي ميشود كه همسايه اش ميميرد و بالاخره جسدش ميپوسد و چون وي از بدبويي آن ناراحت ميشود، آنگاه صرف از روي مجبوريت به پوليس اطلاع ميدهد تا جسد او را از آنجا بردارد.
زن را خداوند از مرد آفريده تا مايه آرامش و راحت او باشد و در ميان آنها مهر و محبت را حاكم ساخته است. اما در قاموس غربيها چنين مفهومي وجود ندارد. بلكه آنچه عمدتاً ميان زن و شوهر مطرح است، تنها پيوند بر اساس شهوتراني بوده كه هرگز به محبت و مهرورزي بستگي نداشته و نه زن مايه آرامش و سكون براي شوهر است. از همينجا است كه وقتي از همديگر استفاده جنسي ميكنند و بالاخره غرايز شان در همين نقطه پايان مييابد، آنگاه بدون هيچ تفاهمي از هم جدا شده و در جستجوي ديگري به راه ميافتند و همه چيز را فراموش ميكنند.
به هرحال، با بررسي زندگي اجتماعي در غرب، انسان به اين نتيجه ميرسد كه وقتي فطرت از مسير سالمش منحرف گردد، چگونه روند زندگي را نيز مثل خود به واژگوني كشيده و به سلامت زندگي اجتماعي آسيب ميرساند؟! و هم درمييابد كه اين همه بدبختي هاي هولناكي كه دامنگير انسان هاي مرفه ميگردد و اكثراً آنها را به خودكشي واميدارد و بالاخره اين همه اضطراب و ناقراريها و پناه بردن به آغوش سگان و همبستري با جانوران و مبتلا شدن به انواع بيماري هايي كه تا هنوز شناخته نشده اند، اينها و امثال آن همه پيامد مستقيم افتادن انسان به تنهايي در ورطه چنان زندگي ميباشد كه غير از خود را نميشناسد و با همنوعان خود در حوزه روابط انساني، معرفت و پيوند نداشته و در پهنه گيتي هم احساس تنهايي ميكند. پروردگار به او دستور داد تا همراه با ديگران مثل برادر و باهم آشنا و دوست زير پرچم تعاون بر اساس خير و نيكويي قرار گيرد، اما او نپذيرفت و بالاخره يكه و تنها در صحراي سوزان تنهايي و بيكسي افتاد.
