فصل هجدهم
سازندگي اجتماعي
پيامبر خدا صلي الله عليه وسلم فرموده اند: "هر پيغمبري را كه خداوند قبل از من در يك امت ميفرستاد، داراي حواريون و ياراني ميبود كه سنت او را سرمشق خود قرار داده و به رهنمون هاي او اقتداء ميكردند. اما از پي آنها كساني آمده اند كه به گفتار خود عمل نميكنند و كاري را انجام ميدهند كه از آن منع شده اند. پس هركه عليه اين گروه با دست، يا زبان و يا قلب خود مبارزه كند، مؤمن است. و البته فراتر از آن، ذره اي از ايمان وجود ندارد".1- به روايت مسلم.
اين حديث صحيح به يكي از قضاياي بسيار مهم و ارزشمند در فرهنگ اجتماعي اسلام اشاره ميكند كه عبارت از مسئوليت انسان مسلمان در قبال اصلاح جامعه و نياز به كار دسته جمعي و فرضيت امر به معروف و نهي از منكر و جهاد با دست و زبان و معناي مبارزه با قلب ميباشد. البته اين موضوعات مهم، اجمالاً طي حديث فوق مطرح شده كه ذيلاً به بررسي و توضيح آن ميپردازيم تا حقيقت آنچه كه بعضيها در صدد كاستن از اهميت و ارزش آن ميباشند، بهتر روشن گردد:
