مسؤوليت زن در خانواده
زماني كه انسان موقف اسلام در قبال زن را همانگونه كه در حديث فوق مطرح شده ملاحظه مي كند، درمي يابد كه اين موقف اصولاً يك موقف بسيار مترقي و سازنده بوده و منزلت زن را آنقدر بالا مي برد كه شايسته مقام انسانيت او است. زن در فرهنگ هاي كهن از تمدن هندي گرفته الي تمدن فارسي، چيني و غيره به عنوان يك موجود حقير و ناتواني تلقي مي شد كه صرفاً به خاطر تأمين نيازهاي جنسي مرد آفريده شده و مرد حق دارد كه او را به خدمت بلا عوض خود گماشته و يا مانند ساير امتعه، او را به ميراث ببرد. چنانچه قرآن عظيم الشأن با بيان وضع زنان در دوران جاهليت عرب و ساير جاهليت هاي گذشته، مي فرمايد: )وإذا بشر أحدهم بالأنثي، ظل وجهه مسوداً وهو كظيم، يتواري من القوم من سوء ما بشر به(. 1- سوره النحل. يعني: و چون يكي شان را بشارت دختر دهند، چهره اش تيره گردد و غمزده شود و از قباحت چيزي كه بدان بشارتش داده اند، از مردم پنهان گردد.
وقتي اسلام آمد، ابتدا زن و مرد را در اصل و منشأ مساوي اعلان نمود. خداوند مي فرمايد:
يَاأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً النساء: ١
يعني: اي مردم! از پروردگار خويش بترسيد، آنكه شما را از يك ذات آفريد و همسر او را از خودش پديد آورد و مردها و زنان بسياري منتشر ساخت. علي هذا مرد و زن از ديدگاه اسلام هردو از يك ذات و يك منبع منشأ گرفته اند كه همانا ذات آدم عليه السلام مي باشد. از همين جا بوده كه اسلام زن و مرد را در پاداش و كيفر نيز يكسان مي بيند. چنانچه خداوند ارشاد مي فرمايد:
