فصل چهارم
اجتناب از كارهاي بيهوده
پيامبر اسلام صلي الله عليه وسلم فرموده اند: "از كمال ايمان شخص، اين است كه در كاري كه به خودش ارتباط ندارد، دخالت نكند". 1- به روايت ابن ماجه، مالك، احمد و طبراني
اين حديث پربار نبوي با آنكه حجمش كوچك و كلماتش اندك است، بازهم به عنوان يكي از بزرگترين اصول تعاليم نبوي و آموزش هاي اسلامي تلقي شده است. ابوداود راجع به اين حديث ميگويد: من خودم به تعداد پنجصد هزار حديث نبوي را جمع آوري و تحرير نموده ام. اما از ميان آن همه تنها چهار حديث ذيل است كه ميتواند از بقيه احاديث نبوي در مجموع نمايندگي كند: يكي حديث "إنما الأعمال بالنيات". دوم حديث "من حسن إسلام المرء تركه ما لا يعنيه" (حديث فوق). سوم حديث "لا يكون المؤمن مؤمناً حتي لا يرضي لأخيه إلا ما رضي لنفسه". يعني: مؤمن واقعي كسي است كه آنچه را به خود ميپسندد، به ديگران نيز بپسندد. چهارم حديث "الحلال بين والحرام بين".
البته اهم مطالبي كه از حديث فوق برداشت ميشود، قرار ذيل است:
1- مسلمان عاقل و باشخصيت، كسي است كه قدر نعمت زبان را بشناسد و هميشه آن را كنترول كند و صرف در چهارچوب مصالح خود و ديگران، آن را بكار اندازد و بس. در حديثي به روايت ترمذي و ابن ماجه از حضرت معاذ بن جبل رضي الله عنه وارد است كه باري از رسول خدا صلي الله عليه وسلم پرسيدم: آيا ما در برابر آنچه ميگوييم، مؤاخذه خواهيم شد؟ فرمودند: آيا مگر همين زبان نيست كه مردمان را به رو در آتش فرو ميافگند؟!
