شخصيت فرهنگي مسلمان
مقصود از عبارت فوق اين است كه انسان مسلمان بايد هم از لحاظ هويت و مظهر و هم در ناحيه سلوك و رفتار و هم از نقطه نظر دانش و معرفت و هم در چوكات برخورد اجتماعي خويش، داراي امتياز و ويژگي باشد. قسمي كه بتواند مصداق درست اين آيه قرآني قرار گيرد، آنجا كه خداوند ميفرمايد:
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ فصلت: ٣٣
يعني: چه كسي در سخن گفتن بهتر از شخصي است كه مردم را به سوي خدا فرا ميخواند و خود اعمال نيكو انجام داده، ميگويد كه من از زمره مسلمانان هستم.
آري، مسلمان مسئول و دعوتگر شخصي است كه در راه تثبيت ارزش ها در هردو قلمرو خود و جامعه مبارزه و تلاش ميورزد و اوست كه بايد امت را رهبري كند و دست آن را گرفته به سرمنزل پيروزي برساند و ضمناً در برابر هرنوع مشكلاتي كه ممكن است در اين راه دامنگير او شود، با كمال شكيبايي و مدارا مقاومت نموده و بالاخره تمام زندگي خودش را وقف خدمت به مردم و تأمين آسايش و رفاه ديگران سازد. بديهي است كه هر همچو شخصي نياز حياتي براي كمال آمادگي خويش دارد تا بتواند گوياي واقعي براي خواسته هاي امت خود قرار گرفته و به تمام معنا آن را رهبري كند.
البته راه دعوت، راه پرخم و پيچي است كه هرگام آن مملو از خطر بوده و عبور از آن توأم با ناملائمت هاي فراواني است كه بدون داشتن نيرو و انرژي كافي صبر و استقامت نميتوان آن را طي كرد. لذا تنها ايمان راستين و عقيده استوار اسلامي است كه براي انسان نيروي مقاومت و انرژي صبر و شكيبايي ميبخشد و همچنان اخلاق، دانش و فرهنگ است كه او را در اين راه ياري ميرساند.
