ثقافت اسلامي
نخستين چيزي كه انسان مسلمان در ناحيه فرهنگ و آمادگي فكري به آن نيازمند است، همانا داشتن ثقافت و فرهنگ ناب و اصيل اسلامي ميباشد. ثقافت اسلامي به اين معنا است كه محور آن را اسلام و ارزش هاي والاي آن تشكيل دهد و از تعاليم و داده هاي ارزشمند آن سرچشمه گيرد. زيرا انساني كه به اسلام ايمان داشته و به اساس آن در جامعه فعاليت ميكند، نياز حتمي به شناخت كامل آن دارد تا واقعاً كار و فعاليت او مبتني بر يك اساس روشن و بينش واقعي باشد. و البته ثقافت اسلامي مبتني بر يك سلسله مباني علمي است كه ذيلاً بيان ميگردد:
1- قرآن و تفسير آن:
بيترديد قرآن عظيم الشأن نخستين منبع علوم اسلامي بوده و در عين حال محور اصلي فرهنگ اسلامي را تشكيل ميدهد. لذا انسان مسلمان بايد تمام نيروي خويش را در راه شناخت و فراگيري همه جانبه اين كتاب الهي به خرج دهد، قسمي كه در حد توان خويش از آن حفظ كند و همواره به تلاوت آن بپردازد و احكام تجويد را بياموزد تا بتواند قرائت خود را درست سازد و همچنان در بخش علوم قرآن به عنوان كليدي براي فهم سالم قرآن، رساله و يا كتابي را مطالعه كند كه در اين ميان، علم تفسير از اهميت ويژه اي برخوردار ميباشد. چون علم تفسير با توجه به اقسام مختلف آن در واقع وسيله بسيار خوبي براي فهم و درك معاني كلام خداوندي است. و البته در بخش تفسير بالمأثور، تفسير ابن كثير و در زمينه تفسير بر روش معاصر و مدرن، تفسير "في ظلال القرآن" نوشته شهيد سيد قطب، بيشتر حايز اهميت ميباشند.
2- حديث و علوم آن:
مصدر و منبع دومي براي ثقافت و فرهنگ اسلامي، همانا سنت و يا حديث نبوي است. احاديث نبوي در واقع مبين و مفسر قرآن كريم ميباشد، قسمي كه مفاهيم مجمل و پيچيده آن را توضيح و تشريح ميكند و از اسرار و رموز آن پرده برميدارد. لذا سنت عبارت از تفسير نظري و تطبيق عملي كلام خداوند است. البته مقوله "سنت نبوي" شامل گفتار، رفتار، تأييد، اوصاف و سيرت پيامبر اسلام صلي الله عليه وسلم ميشود كه از مجموع آن سنت نبوي به حيث دومين منبع ديانت و فرهنگ اسلامي پس از كتاب خدا تشكيل مييابد.
