که مشکلات ندارد؟
مشکلات يک بخش از زنده گی است. اگر به سبب دوری و جدايی نميبود هرگز از لذت ملاقات
و آميزش پی نميبرديم و اگر فقر نميبود از ثروتمندی بی خبر ميبوديم و اگر اندوه
نميبود با سرور آشنا نمی شديم به اين طريق خداوند دنيا را يک گذرگاهی قرار داده
جای که لذت را رنج همراهی ميکند و خنده را اشک. و جای که شدت رنج آن متناسب به
پيمانه راحت آن. هر خانه به مشکلات مواجه ميباشد. و همچنان هر موسسه، شرکت و کشور
دارای مشکلات ميباشند. و به همين ترتيب هر نفس دچار مشکلات درونی خود ميباشد.
هرگاه شخصی نميتواند که توقعات خويش را خودش برآورده سازد، و قادر به اين نيست که
نفس خود را وادار به موافقت کند به اجرای آنچه که او از خود خواهان است، تا جايکه
اين امر اغلباً باعث شرمنده گی و مأيوس او ميگردد، پس او از ديگران احتمال چه توقع
را دارد. اين شخص از برخوردهای اجتماعی و تماس با دوستان، همکاران و هم شهريان هيچ
گونه اميدی ندارد. در حاليکه زيان قطع روابط و گوشه نشينی بيشتر و بدتر است از
خوبی و اظهار همدردی که از اتصال و بر قرار داشتن روابط حاصل ميگردد. بطور مثال
خانمی از روش ناپسند شوهر خود قابليت برداشت را ديگر ندارد و خواهان طلاق ميگردد.
اما زود بعد از جدايی احساس رقت بار تنهای به او رخ ميدهد و او آرزو ميکند ای کاش
جويای حل مشکل به گونه ای ديگر ميشد. همانطور کارمندی از فرط نارضامندی استعفاﺀ از
وظيفه ميکند اما بزودی احساس پشيمانی به او رخ ميدهد. از اين لحاظ به عجله خواهان
جدايی و قطع روابط شدن و پنداشتن که اين کار يگانه راه حل مشکل بوده و آنرا محو
خواهد کرد، تصور غيرخردمندانه و عمل نا معقول است.
دانشمندان مجرب اين رشته برای رفع مشکلات قدم های عملی را تجويز نموده اند:
الف - درک و شناخت مشکل
ب - تعريف صحيح مشکل
ج - در مورد مشکل تحقيق و جستجوی واقعيت نمودن به غرض برملاﺀ کردن موجبات اصلی آن.
د - ايجاد پيشنهادات متناوب و انتخاب های متساوی و ارزيابی از جنبه های مثبت و
منفی هرکدام.
اين گام ها را اشخاصی برداشته ميتوانند که در حل مشکلات از يک شيوه ای پر سکون و
روش خونسردانه استفاده ميکنند. عکس العمل های فوری و ضدی و جذبات هيجانی مانند
ابری تاريک است که بر حس قضاوت سايه می افکند. مشکلات را بيشتر از حقيقت شديد جلوه
ميدهد و آنطور وانمود ميکند که تنها راه حل آن مشکلات در قطع روابط است و دوری از
هرچه که مربوط آن مشکلات ميشود. در حاليکه ممکن است سرچشمه آن مشکلات در اعماق
شخصيت و در سرگذشت خصوصی خود انسان پنهان باشد. هم چنان ممکن است که موجبات آن
مشکلات وابسته به رويدادهای خارج از اداره انسان باشد.
خيلی اوقات انسان خود را در پرتوه دشواری ها محاصره می يابد، و راه نجات بعيد بنظر
ميرسد. نه اينکه آن مشکلات حقيقت ندارند، بلکه آنها واقعی ميباشند. ا ما تمام راه
های حل آن مسدود نبده و اکثراً بسيار راه های وجود دارند که از پيرامون آن مشکلات
رد ميشوند. و انسان مجبور به اين نيست تا دايماً ساکن آن مشکلات گردد ويا خود را
محکوم به اخذ تصميم های افراط آميز يابد. مشکلات را آنطور مشاهده بايد کرد که
حقيقت دارند. در حل آن بايد کوشش شود، و اجازه بايد ندهيم تا مشکلات باعث خفقان
گردد و جلوگيری از زنده گی پر ثمر کند. در نتيجه نيازمنديم تا از خداوند متعال کمک
بخواهيم و به دستگير محکم که کتاب و سنت رسول اوست رجوع کنيم.
يکی از دعاهای که پيامبران پيشين در مشکلات ميخواندند اين است:
" الهی تمام حمد و ثناه تراست. تنها توی که ياری ات را ميجويم، تنها بر تو اعتماد
ميکنيم مستعانت در بارگاهی توست که آنرا ميجويم، هيچ توانايی و قدرتی نيست بجز نزد
تو، ای الله توی قوی، بزرگ و بلند مرتبه"
بعضی مشکلات آنطور هم ميباشند که حل آن در حال حاضر ممکن نيست و بايد صبر کرد تا
خداوند که زموم تمام امور بدست اوست انسان را از آن مشکلات برهاند و خداوند در
کلام پاک خود ميفرمايد:
" قسم به زمانه که انسان در زيان است، مگر آنهاييکه ايمان آوردند و کارهای شايسته
انجام دادند و وصيت نمودند يکديگر را به دين حق و وصيت نمودند يکديگر را به
شکيبايي" سورة العصر