اشتراط نيت
مرجع: فقه عبادات ، مولف : مفتی محمد عاشق الهي البرني ، مترجم غلام الدّين « پنجشيری»س: شما روزه را به نيت مقيد نموده بوديد ، وقتيکه روزه را شناختيد، پس معنی نيت چيست و شرح آن چگونه است؟
ج: نيت عبارت از عزم و تصميم قلبی است که من فلان روزه را می گيرم.
و روزه چند نوع است :
۱ - روزه فرض ، که روزه ماه رمضان است.
۲ - روزه نذر معين ( کسی نذر نمايد که من در پنجشنبه آينده بخاطری رضاي خدا روزه
ميگيرم ، و يا در فلان تاريخ روزه ميگيرم)
۳ - روزه نذر مطلق ( کسی نذر نمايد که من بخاطری رضاي خدا روزه ميگيرم)
۴ - روزه قضاء رمضان.
۵ - روزه قضاء که به افسا دروزه نفل واجب ميشود.
۶ - روزه کفاره ها ( مانند کفاره قسم، کفاره افسا دروزه ، کفاره ظهار و کفاره قتل
)
۷ - روزه نفل ، و روزه رمضان و نذر معين و روزه نفل اگر به نيت شب گرفته شود جايز
است ولی شب گذراندن شرط نبوده و اگر نيت روزه نکرده بود و صبح گرديد نيز نيت جايز
است، تا آنکه به نيمه روز برسد.
ولی روزه قضاء رمضان، نذر مطلق، کفارات و همچنان قضاء روزه نفل که آنرا فاسد کرده
است ، روزه گرفتن در همه اين روزه ها بدون نيت شب جايز نيست.
س: اگر قارن و متمتع ( حاجی ) به هدي قادر نشدند ، حکم نيت شب در روزه شان چيست؟
ج: قضای آن مشروط بر اينست که مانند ساير کفارات روزه اش را در شب نيت نمايد.
س: از سخن شما روشن ميگردد، که اگر کسی روزه نفل را فاسد ساخت ، قضايش واجب است، شرح آن چگونه است؟
ج: شرح اين مسئله چنين است : هر کس قبل از آغاز عملی امير نفس خويش است ، هر که عملی را آغاز نمود ، اتمامش واجب است ، اگر آنرا فاسد ساخت ، قضای آنچه به آن شروع کرده بود ، بالايش واجب است ، اگر روزه ، نماز ، حج يا عمره باشد.
