مفسدات روزه
مرجع: فقه عبادات ، مولف : مفتی محمد عاشق الهي البرني ، مترجم غلام الدّين « پنجشيری»س : مفسدات روزه را بيان کنيد؟
ج : اگر به بوسه کردن و يا لمس نمودن انزال گردد ، يا سنگريزه ، آهن و يا دانه
ميوه ای را بلعيد ، و در غير فرج و دبر جماع نموده و انزال شود، در مقعد و يا بينی
اش دوا بگزارد ، قطره دوا در گوش بچکناند، شکم و يا دماغ خود را با دواي تازه علاج
نموده و اين دوا به شکم و دماغش رسيد، به گمان اينکه فجر طلوع نکرده است، سحری
نمود، غروب آفتاب را مشاهده نموده و افطار نمود بعداً برخلاف گمانش آشکار گردید که
آفتاب غروب نکرده است.
در تمام اين صورت، روزه فاسد گردیده، برآن قضاء واجب می شود، نه کفاره.
س: اگر در سوراخ ذکرش دوا چکاند، آيا روزهاش فاسد ميشود؟
ج: در نزد امام ابو حنيفه و محمد رحمهما الله با اين عمل روزه اش فاسد نميگردد، ولی در نزد يوسف رحمه الله روزه اش فاسد ميشود.
س: اگر قي آمد، و يا قصداً قي کرد، آيا روزه اش فاسد ميگردد؟
ج: اگر قي بدون قصدش آمد، روزه اش را فاسد نمی سازد، و اگر قصداً قی نمود و دهنش را پر نمود، روزه اش فاسد شده و قضاء بياورد.
س: چه چيزی کفاره و قضاء را يکجاه واجب ميسازد؟
ج: کسيکه در يکی از دو راه جماع نمايد، و يا چيزی که به آن تغذيه ميشود و يا توسط آن علاج صورت ميگيرد، آنرا بخورد و بنوشد، در اين صورت روزه اش فاسد شده و کفاره بالايش واجب است.
س: کفاره چيست؟
ج: کفاره عبارت از آزاد کردن غلام است، اگر به آزاد کردن غلام قادر نبود، دو ما پی در پی روزه گيرد، در صورتيکه در اين دو ماه رمضان و روز هايکه روزه در آن منع گرديده است نباشد. اگر به دو ماه روزه نيز قادر نبود، به شصت مسکين طعام دهد.
س: آيا فاسد شدن روزه در غير رمضان نيز کفاره دارد؟
ج: در فساد روزه غير رمضان کفاره وجود ندارد، اگر چه قضای رمضان نيز باشد.
