اعتکاف
مرجع: فقه عبادات ، مولف : مفتی محمد عاشق الهي البرني ، مترجم غلام الدّين « پنجشيری»س: اعتکاف چيست؟ و حکمش چگونه است؟
ج: اعتکاف عبارت از مکث و درنگ کردن در مسجد همراه با نيت است، اعتکاف در دهه اخير رمضان سنت مؤکد کفايه بوده و اگر از يک قريه يک شخص نيز اعتکاف نمايد، حکمش از ديگران رفع ميگردد، در غیر آن همه محل سنت را ترک کرده اند.
س: آيا بجز اين اعتکاف ، اعتکاف جايز و مشروع ديگری وجود دارد؟
ج: بلی اعتکاف مستحب و واجب نيز وجود دارد، و کمترين وقت اعتکاف يکساعت است. هر گاه کسی به مسجد داخل شده و اعتکاف نيت کند، وی تا هنگام خروجش از مسجد معتکف است.
س: اعتکاف چه وقت واجب ميگردد؟
ج: کسيکه نذر کرد که وی اعتکاف مينمايد، به اساس نذرش اعتکاف را بر خود واجب ساخته است.
س: اگر نذر کرده باشد که چند روز اعتکاف کند، آيا اعتکاف شبهای آنروز ها نيز لازم است؟
ج: بلی اعتکاف شب و روز یکجاه لازم ميگردد، و بايد اعتکاف پی در پی بوده اگر چه در پی در پی بودن آن شرط نگذاشته باشد.
س: اعتکافی که نذر باشد، آيا روزه شرط آن است؟
ج: بلی در اعتکافی نذری روزه شرط است.
س: چه چيز های بر متعکف حرام است؟
س: آیا متعکف ميتواند از مسجد بيرون گردد؟
ج: بدون رفع ضرورت انسانی - مانند قضاي حاجت - از مسجد بيرون نمی شود، اگر بدون آن يکساعت نيز از مسجد برون گرديد در نزد ابو حنيفه رحمه الله اعتکافش فاسد گرديده است. و ابو يوسف و محمد - رحمهما الله - ميگويند: اگر بيشتر از نصف روز در مسجد نباشد، اعتکافش فاسد نمی شود.
ج: بر معتکف جماع و اسبابيکه به جماع دعوت ميکند، مانند بوسه کردن حرام است، اگر شب و يا روز قصدی و يا فراموشی جماع نمود، و یا با لمس کردن و بوسيدن انزال گرديد، اعتکافش فاسد گرديده و بايد قضاء بياورد.
س: اگر در مسجدی اعتکاف بود که در آن نماز جمعه خواند نمی شد ، هر گاه روز جمع برسد ، چگونه نماز جمعه اش را اداء می نمايد؟
ج: بخاطری ادای نماز جمعه به مسجد جامع رفته و بعد از ادای نماز به جای اعتکافش برگردد.
س: چه چيز های برای معتکف جايز است؟
ج: برای معتکف خورد و نوش و خوابيدن در مسجد اجازت داده شده است ، همچنان خريد و فروش در مسجد بدون کردن امواليکه خريده و يا فروخته ميشود، برايش جايز است.
س: برخي معتکفين را می بينيم که حرف نمی زنند بگمان اينکه سخن گفتن خلاف اعتکاف است، در اين مورد فقه ها چه ميگويند؟
ج: حرف زدن مخالف اعتکاف نيست، مشروط بر اينکه سخن خير بگويد ، سخن زشت و قبيح در همه حالات ممنوع است. خاموشی به زعم اينکه جزء اعتکاف ميباشد، مکروه است.
