23- باب امر به معروف و کارهای پسنديده و نهي از منكر و کارهای زشت
قال الله تعالی: { وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ} آل عمران: ١٠٤
و قال تعالی: { كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ} آل عمران: ١١٠
و قال تعالی: { خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ{199} الأعراف: ١٩٩
و قال تعالی: { وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ} التوبة: ٧١
و قال تعالی: { لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ{78} كَانُواْ لاَ يَتَنَاهَوْنَ عَن مُّنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ مَا كَانُواْ يَفْعَلُونَ{79} المائدة: ٧٨ - ٧٩
و قال تعالی: { وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَاء فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاء فَلْيَكْفُرْ} الكهف: ٢٩
و قال تعالی: { فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ} الحجر: ٩٤
و قال تعالی: { أَنجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُونَ} الأعراف: ١٦٥
وَالآيات في الباب كثيرة معلومة .
خداوند می فرمايد: بايد که باشد از شما گروهی که دعوت کند بسوی نيکی و باز دارند از کارهای ناپسنديده و آن گروه ايشانند رستگاران. آل عمران: 104
و نيز می فرمايد: شما بهترين امتی بوديد که بيرون آورده شده برای مردمان می فرماييد بکارهای پسنديد و منع می کنيد از ناپسنديده. آل عمران: 110
و هم می فرمايد: مردان مؤمن و زنان مؤمن بعضی ايشان کارساز بعضی اند می فرمايند به کار پسنديده و منع می کنند از کار ناپسنديده. توبه: 71
و ميفرمايد: لعنت کرده شد کافران از بنی اسرائيل بر زبان داود و عيسی پسر مريم عليهم السلام اين بسبب آنست که نافرمانی می کردند و از حد می گذشتند يک ديگر را منع نمی کردند از آن عمل زشتيکه مرتکب آن شدند، هر آينه بدچيزی است که می کردند. مائده: 78، 79
و می فرمايد: بگو اين حق همانست که از جانب پروردگار شما آمده پس هر که خواهد ايمان آورد و هر که خواهد کافر شود. کهف: 29
و می فرمايد: پس آشکار کن به آنچه فرموده می شوی. الحجر: 94
و می فرمايد: پس نجات داديم آنانی را که از بد منع می کردند وگرفتار کرديم ستمکاران را به عذاب سخت به سبب آنکه فاسق بودند. اعراف: 165
184 - فالأَوَّل: عن أَبي سعيدٍ الخُدْريِّ رضي اللَّه عنه قال: سمِعْتُ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: « مَنْ رَأَى مِنْكُم مُنْكراً فَلْيغيِّرْهُ بِيَده، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطعْ فبِلِسَانِه، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبقَلبهِ وَذَلَكَ أَضْعَفُ الإِيمانِ » رواه مسلم.
184 - از ابوسعيد الخدری رضی الله عنه روايت شده که گفت:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: هرگاه کسی از شما کار بدی را ديد بايد آنرا بدست خويش تغيير دهد، اگر نتوانست بزبان خود آنرا منع کند و اگر نتوانست بدل خود از آن بد ببرد و اين ضعيف ترين مرحلهء ايمان است.
