25- باب به باز گرداندن امانت
قال الله تعالی: { إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤدُّواْ الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا} النساء: ٥٨
و قال تعالی: { إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُوماً جَهُولاً} الأحزاب: ٧٢
خداوند می فرمايد: هرآينه خداوند شما را امر می کند که امانت ها را بمردمانش بسپاريد. نسآء: 58
و هم می فرمايد: همانا، عرض امانت کرديم بر آسمانها و زمين و کوهها همه از تحمل آن امتناع ورزيدند و انديشه کردند از آن و پذيرفت آنرا انسان، همانا انسان بسيار ستمگر و نادان بود. احزاب: 72
199 - عن أَبي هريرة ، رضي اللَّه عنه، أن رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « آيَةُ المُنَافِقِ ثَلاثٌ: إِذَا حَدَّثَ كَذَب، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَف، وإِذَا آؤْتُمِنَ خَانَ » متفقٌ عليه.
وفي رواية : « وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وزعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ » .
199 - از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: نشانهء منافق سه است:
چون سخن زند، دروغ گويد.
و چون وعده کند، بدپيمانی نمايد.
و چون امين قرار داده شود، خيانت کند.
در روايتی آمده اگر چه نماز بخواند و روزه بگيرد و ادعا کند که او مسلمان است.
