28- باب پوشيدن عيوب مسلمين و منع از اشاعهء آن بدون ضرورت
قال الله تعالي: { إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ} النور: ١٩
خداوند می فرمايد: هرآينه آنان که دوست ميدارند عمل فحشاء و منکر در ميان مسلمين اشاعه يابد برای شان عقوبت درد دهندهء در دنيا و آخرت باشد. نور: 19
240 - وعن أَبي هريرة رضي اللَّه عنه عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « لا يسْتُرُ عَبْدٌ عبْداً فِي الدُّنْيَا إِلاَّ سَتَرهُ اللَّه يَوْمَ الْقيامَةِ » رواه مسلم.
240 - از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که فرمود:
نمی پوشاند بنده بندهء را (يعنی عيوب او را) مگر اينکه خداوند در روز قيامت او را (عيوب) می پوشاند.
