30- باب شفاعت
قال الله تعالي: { مَّن يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُن لَّهُ نَصِيبٌ مِّنْهَا} النساء: ٨٥
خداوند می فرمايد: هر که شفاعت کند، شفاعتی نيک، باشد او را بهرهء از ثواب آن. نساء: 85
246 - وعن أَبي موسى الأَشعري رضي اللَّه عنه قال: كان النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم إِذَا أَتَاهُ طالِبُ حاجةٍ أَقْبَلَ عَلَى جُلسائِهِ فقال: « اشْفَعُوا تُؤجَرُوا ويَقْضِي اللَّه عَلَى لِسان نَبِيِّهِ ما أَحبَّ » متفق عليه.
وفي رواية : « مَا شَاءَ » .
246 - ابو موسی اشعری رضی الله عنه می گويد: چون حاجتمندی بحضور پيامبر صلی الله عليه وسلم می آمد، آنحضرت صلی الله عليه وسلم به همنشينان خويش رو آورده می فرمود: شفاعت کنيد، مزد داده می شويد، و ادا می کند خداوند به زبان پيامبرش آنچه را که دوست بدارد.
و در روايتی آنچه را که بخواهد.
