33- باب عطوفت و ياری يتيمان و دختران و ديگرا ناتوانان، فقراء و بی پناهان، و احسان و تواضع به آنان
قال الله تعالي: {وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ} الحجر: ٨٨
و قال تعالی: { وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا} الكهف: ٢٨
و قال تعالی: { فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ{9} وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ{10} الضحى: ٩ – ١٠
و قال تعالی: { أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ{1} فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ{2} وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ{3} الماعون: ١ – ٣
خداوند می فرمايد: و در برابر مسلمانان فروتن باش. حجر: 88
و ميفرمايد: و بند کن خود را با آنانکه ياد می کنند پروردگار خود به صبح و شام می خواهند رضای او را و بايد که در نگذرد چشمهای تو از ايشان طلب کنان آرائش زندگانی دنيا را. کهف: 28
و ميفرمايد: اما يتيم را پس درشتی مکن و اما سائل را پس مران. ضحی: 9 – 10
و هم می فرمايد: آيا ديدی آن شخص را که جزای اعمال را دروغ می شمرد، پس آن شخص کسی است که يتيم را به اهانت می راند و بر طعام دادن فقير ترغيب نمی نمود. ماعون: 1 – 3
260 - عن سعد بن أَبي وَقَّاص رضي اللَّه عنه قال: كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم سِتَّةَ نفَر، فقال المُشْرِكُونَ للنَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: اطْرُدْ هُؤُلاءِ لا يَجْتَرِئُون عليْنا، وكُنْتُ أَنا وابْنُ مسْعُودٍ ورجُل مِنْ هُذَيْلِ وبِلال ورجلانِ لَستُ أُسمِّيهِما، فَوقَعَ في نَفْسِ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم ما شاءَ اللَّه أَن يقعَ فحدث نفْسه، فأَنْزَلَ اللَّهُ تعالى : { ولا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُون رَبَّهُمْ بالْغَداةِ والعَشِيِّ يُريدُونَ وجْهَهُ } [ الأنعام: 52 ] رواه مسلم.
260 - از سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه روايت است که گفت:
ما شش نفر با پيامبر صلی الله عليه وسلم بوديم، مشرکين برای پيامبر صلی الله عليه وسلم گفتند: اينان را بران تا بر ما دلير نشوند، من بودم و ابن مسعود و مردی از قبيلهء هذيل و بلال و دو نفر ديگر که نامهايشان را بخاطر ندارم. و در دل رسول الله صلی الله عليه وسلم آنچه خدا خواست واقع شد و با خود زمزمه کرد. خداوند نازل فرمود: و آنانی را که صبح و شام خدای شان را می خوانند و مراد شان فقط خداست، از خود مران. انعام: 53
