38- بيان لزوم امر خانواده و فرزندانی که به حد تمييز رسيده اند و باقی مسلمين به طاعت خدا و منع شان از مخالفت دستورات الهی و تأديب شان
قال الله تعالي: { وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا} طه: ١٣٢
و قال تعالی: { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَاراً} التحريم: ٦
خداوند می فرمايد: اقرباء خويش را به نماز امر کن و خود بران شکيبائی نما. طه: 132
و هم می فرمايد: ای مسلمانان خويشتن و اهل خانهء خويش را از آتش نگهداريد. تحريم:6
298 - وعن أبي هريرةَ رضي اللَّه عنه قال: أَخذ الحسنُ بنُ عليٍّ رضي اللَّه عنْهُما تَمْرةً مِنْ تَمرِ الصَّدقَةِ فَجعلهَا في فِيهِ فقال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « كُخْ كُخ، إِرْمِ بِهَا، أَما علِمْتَ أَنَّا لا نأْكُلُ الصَّدقةَ ،؟ » متفق عليه.
وفي روايةٍ : « إنا لا تَحِلُّ لنَا الصَّدقةُ »
298 - از ابو هريره رضی الله عنه روايت است که:
حسن بن علي رضی الله عنهما دانهء خرمايی از خرماهای صدقه را گرفته به دهن خويش نمود. رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: کخ کخ، انداز، آيا نمی دانی که ما مال صدقه را نمی خوريم؟!
در روايتی آمده که صدقه برای ما حلال نيست.
