41- باب تحريم نافرمانی پدر و مادر و بريدن پيوند قرابت و خويشاوندی
قال الله تعالی: { فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِن تَوَلَّيْتُمْ أَن تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ{22} أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ} محمد: ٢٢ – ٢٣
و قال تعالی: { وَالَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُوْلَئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ} الرعد: ٢٥
و قال تعالی: { وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيماً{23} وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً{24} الإسراء: ٢٣ – ٢٤
خداوند می فرمايد: پس ای خداوندان ايمان ضعيف، هرگاه متولی امور مردم شويد، نزديکيد از آنکه تبه کاری کنيد در زمين و پيوندهای رحم تان را بگسليد، اين گروه آنانی اند که خداوند ايشان را لعنت نموده، پس کر شان ساخت و چشمان شان را کور نمود. محمد: 22، 23
و ميفرمايد: و آنانکه عهد خدا را می شکنند، پس از استوار کردنش و قطع می کنند آنچه را که خدا به پيوند کردنش فرموده و در زمين فساد می کنند پس آنگروه را است لعنت و برای آنان است دشواری سرای آخرت. رعد: 25
و ميفرمايد: و پروردگارت حکم نمود که جز او را عبادت نکنيد و با پدر و مادر نيکوکاری نمائيد، واگر نزد تو به کلانسالی يکی شان يا هر دوی شان برسد پس بر ايشان أف مگو و بر آنان بانگ مزن و با آندو سخن نيکو بگو. و برای شان بازوی تواضع خود را برای مهربانی پست نموده و بگو پروردگارم بر آنان ببخشای، چنانچه مرا در کوچکی پرورش نمودند. اسراء 23، 24
336 - وعن أبي بكرةَ نُفيْع بنِ الحارثِ رضي اللَّه عنه قال: قال رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «أَلا أُنَبِّئُكمْ بِأكْبَرِ الْكَبائِر؟ » ثلاثاً قُلنا: بلَى يا رسولَ اللَّه: قال: « الإِشْراكُ بِاللَّهِ، وعُقُوقُ الْوالِديْن » وكان مُتَّكِئاً فَجلَس، فقال:«أَلا وقوْلُ الزُّورِ وشهادُة الزُّورِ » فَما زَال يكَرِّرُهَا حتَّى قُلنَا: ليْتهُ سكت. متفق عليه.
336 - از ابوبکره نفيع بن حارث رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آيا شما را از بزرگترين گناهان کبيره با خبر نسازم؟ و اين سخن را سه بار تکرار نمودند.
گفتيم: آری يا رسول الله صلی الله عليه وسلم!
فرمود: شريک آوردن به خدا و نافرمانی و آزار پدر و مادر. آنحضرت صلی الله عليه وسلم تکيه نموده نشستند. فرمودند: آگه باشيد سخن دروغ و شهادت دروغ و آنرا باندازهء تکرار فرمود که گفتيم کاش سکوت می فرمود.
