48- باب بيم دادن از آزار نيکو کاران و بينوايان و مساکين
قال الله تعالی: { وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَاناً وَإِثْماً مُّبِيناً} الأحزاب: ٥٨
و قال تعالی: { فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ{9} وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ{10} الضحى: ٩ – ١٠
خداوند می فرمايد: و آنانکه مردان و زنان مسلمان را به غير گناهی که بعمل آورده باشند، می رنجانند، هر آينه بار بهتان و گناه ظاهری را برداشته اند. احزاب: 58
و هم می فرمايد: اما يتيم را پس ستم مکن و اما بر سائل پس بانگ مزن. ضحی: 9 – 10
وأما الأحاديث، فكثيرة مِنْهَا:
حديث أَبي هريرة رضي الله عنه في الباب قبل هَذَا: «مَنْ عَادَى لِي وَليّاً فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ».
ومنها حديث سعد بن أَبي وقاص رضي الله عنه السابق في باب ملاطفة اليتيم، وقوله صلى الله عليه وسلم: «يَا أَبَا بَكْر، لَئِنْ كُنْتَ أغْضَبْتَهُمْ لَقَدْ أغْضَبْتَ رَبَّكَ»
احاديث در اين مورد زياد است، از جمله حديث ابی هريره رضی الله عنه «مَنْ عَادَى لِي وَليّاً فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالحَرْبِ»، است که در باب گذشته آمد.
و از جمله حديث سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه است که در باب ملاطفت يتيم گذشت و اين فرمودهء رسول الله صلی الله عليه وسلم که فرمود: «يَا أَبَا بَكْر، لَئِنْ كُنْتَ أغْضَبْتَهُمْ لَقَدْ أغْضَبْتَ رَبَّكَ» است.
389 - وعن جُنَدَبِ بنِ عبد اللَّه رضي اللَّه عنه قال: قال رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَنْ صَلَّى صَلاَةَ الصُّبْح، فَهُوَ في ذِمَّةِ اللَّه، فَلا يَطْلُبَنَّكُمْ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيء، فَإِنَّهُ مَنْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيء، يُدْرِكْه، ثُمَّ يَكُبُّهُ عَلى وَجْهِهِ في نَارِ جَهَنَّمَ » رواه مسلم.
389 - از جندب بن عبد الله رضی الله عنه روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: آنکه نماز صبح را بگزارد در عهد و ذمهء خدا است و هر گز طلب نکند شما را خداوند به چيزی از عهدش، زيرا خداوند کسی را از چيزی از عهد خويش مورد سؤال قرار نمی دهد، جز اينکه او را دريافته و او را بر رويش در آتش جهنم می اندازد.
