49- باب در اينکه اجرای احکام بر مردم، حسب ظاهر است و اسرار و نهان شان با خدا است
قال الله تعالی: {فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ} التوبة: ٥
خداوند می فرمايد: پس اگر توبه کردند و نماز را برپا داشته، زکات را دادند، پس از آنان دست برداريد. توبه: 5
390 - وعن ابن عمر رضي اللَّه عنهما، أَن رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه، وَأَنَّ مُحَمَّداً رسولُ اللَّه، ويُقِيمُوا الصَّلاةَ ، وَيُؤتوا الزَّكاةَ ، فَإِذَا فَعَلُوا ذلك، عَصمُوا مِنِّي دِماءَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّ الإِسْلام، وحِسابُهُمْ عَلى اللَّه تعالى » متفقٌ عليه.
390 - از ابن عمر رضی الله عنهما مرويست که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: دستور دارم با مردم بجنگم تا شهادت دهند که معبود برحقی جز يک خدا نيست، و محمد رسول خدا است، و بر پا دارند نماز را، و بدهند زکات را. هرگاه اين کار را نمودند، حفظ نموده اند از من خونها و مالهايشان را مگر به حق اسلام، و حساب (نهان) شان با خداوند تعالی است.
ش: اين حديث دليل است بر اينکه قبول اعمال بحسب ظاهر بوده و حکم بحسب ظاهر صورت می گيرد و اينکه در قبول ايمان اعتقاد قطعی کفايت می کند و همانگونه تکفير اهل بدعت که به توحيد اقرار داشته باشند و به قوانين خدا هم متمسک، جواز ندارد.
