54- باب فضيلت گريستن از ترس خدا و اشتياق بسوی او جلت عظمته
قَالَ الله تَعَالَى { وَيَخِرُّونَ لِلأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعاً} الإسراء: ١٠٩
و قال تعالی: { أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ{59} وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ{60} النجم: ٥٩ – ٦٠
خداوند می فرمايد: و می افتد بر روی خويش گريه کنان و می افزايد قرآن فروتنی ايشان را. اسراء: 109
و هم می فرمايد: آيا از اين سخن تعجب می کنيد و خنده می نمائيد و نمی گرييد؟. نجم: 59 – 60
446 - وعَن أبي مَسعود، رضي اللَّه عنه. قال: قال لي النبيُّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «اقْرَأْ علَّي القُرآنَ » قلت: يا رسُولَ اللَّه، أَقْرَأُ عَلَيْك، وَعَلَيْكَ أُنْزِل؟، قال: « إِني أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي » فقرَأْتُ عليه سورَةَ النِّساء، حتى جِئْتُ إلى هذِهِ الآية : { فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّة بِشَهيد وِجئْنا بِكَ عَلى هَؤلاءِ شَهِيداً } [ الآية : 41 ] قال: « حَسْبُكَ الآنَ » فَالْتَفَتَّ إِليْه. فَإِذَا عِيْناهُ تَذْرِفان. متفقٌ عليه.
446 - ابن مسعود رضی الله عنه روايت می کند که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم برايم گفت: قرآن را بر من بخوان!
گفتم: ای پيامبر خدا صلی الله عليه وسلم، من بر شما بخوانم حال آنکه قرآن بر شما نازل شده است؟
فرمود: دوست دارم آنرا از غير خود بشنوم و بر آن حضرت سورهء نساء را خواندم تا به اين آيه رسيدم: { فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّة بِشَهيد وِجئْنا بِكَ عَلى هَؤلاءِ شَهِيداً } نساء: 41 ، فرمودند: بس است و چون به آنحضرت صلی الله عليه وسلم نگريستم ديدم از چشمان شان اشک می ريزد.
