59- باب ترغيب بر خوردن از دسترنج و پرهيز از سؤالگری و پيش شدن برای گرفتن چيزی
قال الله تعالی: { فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِن فَضْلِ اللَّهِ} الجمعة: ١٠
خداوند می فرمايد: پس چون نماز تمام کرده شود در زمين متفرق شويد و فضل خدا را طلب نمائيد.
539 - وعنْ أبي عبدِ اللَّه الزُّبَيْرِ بنِ العوَّامِ رضي اللَّه عنه قال: قالَ رسولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « لأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُم أَحبُلَهُ ثُمَّ يَأْتِيَ الجَبَل، فَيَأْتِيَ بحُزْمَةٍ مِن حَطَبٍ عَلى ظَهِرِهِ فَيَبيعَهَا، فَيَكُفَّ اللَّه بها وَجْهَه، خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَن يَسأَلَ النَّاس، أَعطَوْهُ أَوْ مَنَعُوهُ » رواه البخاري.
539 - از ابو عبد الله زبير بن عوام رضی الله عنه روايت است که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود:اگر يکی از شما ريسمانهای خود را گرفته و به کوه رفته و پشتهء هيزمی بر پشت خود آورده بفروشد، و خداوند بدانوسيله آبرويش را نگه دارد، برايش بهتر از آنست که سؤال کند، بدهندش يا از او منع نمايند.
