652 - وعن أنس رضي اللَّه عنه أن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم رَأَى نُخامَةً في القِبلةِ . فشقَّ ذلكَ عَلَيهِ حتَّى رُؤِي في وجهِه، فَقَامَ فَحَكَّهُ بيَدِهِ فقال: « إن أحَدكم إذا قَام في صَلاتِه فَإنَّهُ يُنَاجِي ربَّه، وإنَّ ربَّهُ بَينَهُ وبَينَ القِبْلَةِ ، فلا يَبْزُقَنَّ أَحدُكُم قِبلَ القِبْلَةِ ، ولكِن عَنْ يَسَارِهِ أوْ تحْتَ قدَمِهِ » ثُمَّ أخَذَ طرفَ رِدائِهِ فَبصقَ فِيه، ثُمَّ ردَّ بَعْضَهُ على بعْضٍ فقال: « أَو يَفْعَلُ هكذا» متفقٌ عليه.
652 - از انس رضی الله عنه روايت شده که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم کثافتی (بلغم و اخلاط) را در قبله ديدند، اين امر بر ايشان گران آمده و در چهرهء مبارک اثر نمود. سپس برخاسته و با دست خود آن را پاک کرده و فرمود: هرگاه يکی از شما برای ادای نمازش برميخيزد، همانا او با خدايش راز می گويد و اينکه پروردگارش در ميان او و قبله است. پس هيچکدام از شما بطرف قبله تف نکند، و ليکن بطرف چپ يا زير پايش آنرا بيندازد. سپس گوشهء ردای خود را گرفته و در آن تف نموده و قسمتی را بر بالای قسمتی ديگر گردانيده و فرمود: يا اينطور بکند.
ش: و امر به تف نمودن چپ يا زير قدم در خارج از مسجد است، اما در مسجد در دستمال خويش بايد تف کند.
