80- باب در لزوم فرمانبرداری اوليای امر در غير معصيت خد و حرام بودن پيروی شان در معصيت و نافرمانی خداوند جل جلاله
قال الله تعالی: { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ} النساء: ٥٩
خداوند می فرمايد: ای مؤمنان خدا را فرمانبرداری کرده و فرمانبرداری کنيد پيامبر را، و فرمانروايانی را که از جنس شمايند. نساء: 59
663 - وعن ابن عمر رضي اللَّهُ عنهما عَن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « عَلى المَرْءِ المُسْلِم السَّمْعُ والطَّاعَةُ فِيما أَحَبَّ وكِرَه، إِلاَّ أنْ يُؤْمَرَ بِمَعْصِيَةٍ فَإذا أُمِر بِمعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلا طاعَةَ » متفقٌ عليه.
663 - از ابن عمر رضی الله عنهما روايت است که:
پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمود: بر شخص مسلمان لازم است که بشنود و اطاعت کند، در آنچه که دوست دارد، يا از آن بد می برد، مگر اينکه به معصيت امر شود و چون به معصيتی امر شود، شنيدن و فرمانبرداريی در ميان نيست.
