82- باب ترغيب زمامدار و قاضی و ديگر واليان امر، برای اينکه وزير و همکار صالح برگزينند و از همنشينان بد دوری جويند
قال الله تعالی: { الْأَخِلَّاء يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ} الزخرف: ٦٧
خداوند می فرمايد: در آن روز بعضی دوستان با بعضی دشمن باشند، جز پرهيزگاران. زخرف: 67
678 - عن أبي سعيدٍ وأبي هريرة رضي اللَّه عنهما أن رسولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: «مَا بَعَثَ اللَّهُ مِن نبي، ولا استَخْلَف مِنْ خَليفَةٍ إلاَّ كَانَتْ لَهُ بِطَانتَانِ: بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالمَعْرُوفِ وَتحُضُّهُ عليه، وبِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالشَّرِّ وتحُضُّهُ عليهِ والمَعصُومُ من عَصَمَ اللَّهُ » رواه البخاري.
678 - از ابو سعيد و ابو هريره رضی الله عنهما روايت شده که:
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمود: خداوند هيچ پيامبری را نفرستاده و هيچ کسی را خليفه نساخته، مگر اينکه برای شان دو رازدار و دوست خالص می باشد. دوستی که او را به کارهای خوب امر و تشويق می کند، و دوستی که او را بکارهای بد امر و تشويق می نمايد و معصوم کسيست که خداوند حفظش کند.
