83- باب نهی از تفويض امارت و قضاء برای آنکه طلبش کند و يا بر آن حرص ورزد
كتاب الأدب
ادب: عبارت است از انجام کردار و گفتاری که پسنديده است.
حافظ بن حجر می گويد: که بعضی از ادب بر عمل به اخلاق پسنديده تعبير می کنند، و گفته شده که آن عبارت است از ايستادگی و ثبات در برابر نيکی ها و گفته شده که آن عبارت است از احترام کسانی که بزرگتر و مهربانی با کسانی که کوچکترند.
680 - عن أبي موسى الأَشعريِّ رضي اللَّه عنه قال: دخَلتُ على النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أنَا وَرَجُلانِ مِنْ بني عَمِّي، فقال أحَدُهُمَا: يا رسولَ اللَّه أمِّرنَا عَلى بعضِ مَا ولاَّكَ اللَّه، عزَّ وجل، وقال الآخرُ مِثْلَ ذلك، فقال: « إنَّا واللَّه لا نُوَلِّي هذَا العَمَلَ أحداً سَأَلَه، أو أحَداً حَرَص عليه ».
680 - از ابو موسی اشعری رضی الله عنه روايت شده که گفت:
من و دو نفر از پسر عموهايم خدمت پيامبر صلی الله عليه وسلم داخل شديم، يکی از آن دو گفت: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! ما را به بعضی از آنچه که خداوند بر آن سرپرستت مقرر فرموده مأمور گردان، دومی هم اينچنين گفت. آنحضرت صلی الله عليه وسلم فرمود: بخدا ما اين کار را به کسی نمی سپاريم که آن را بطلبد، يا بر آن حرص ورزد.
