707 - وعن أبي شُرَيْح خُوَيلدِ بن عمرو الخُزَاعِيِّ رضي اللَّه عنه قال: سَمِعتُ رسول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « مَنْ كان يؤمِنُ بِاللَّه واليوْمِ الآخِرِ فَلْيُكرمْ ضَيفَهُ جَائِزَتَهُ » قالوا: وما جَائِزَتُهُ يا رسول اللَّه؟ قال: « يَومُه وَلَيْلَتُه. والضِّيَافَةُ ثَلاثَةُ أَيَّام، فما كان وَرَاءَ ذلكَ فهو صَدَقَة عليه » متفقٌ عليه.
وفي روايةٍ لمسلم: « لا يحِلُّ لِمُسلمٍ أن يُقِيم عند أخِيهِ حتى يُؤْثِمَهُ » قالوا: يا رسول اللَّه. وكَيْف يُؤْثِمُه؟ قال: « يُقِيمُ عِنْدَهُ وَلا شَيءَ لَهُ يَقْرِيهِ بِهِ » .
707 - از ابو شريح خويلد بن عمرو الخزاعی رضی الله عنه روايت شده که:
از رسول الله صلی الله عليه وسلم شنيدم که می فرمود: آنکه بخدا و روز آخرت ايمان دارد، بايد جائزهء مهمان خود را اکرام کند.
گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم ! جائزه اش چيست؟
فرمود: همان روز و شبش را و مهمانداری 3 روز است و آنچه زائد از اين باشد، صدقه است.
و در روايتی از مسلم آمده که: روا نيست برای هيچ مسلمانی که نزد برادرش اقامت کند، تا حدی که او را گنهکار سازد.
گفتند: يا رسول الله صلی الله عليه وسلم! چگونه گنکار می کند؟
فرمود: در نزدش می ماند در حاليکه نزد او چيزی وجود ندارد که بدان مهمانداری او را بجای آورد.
