8- باب استِقامت و پايداری بر صراط مستقيم
قال الله تعالی: { فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ} هود: ١١٢
و قال تعالی: { إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ{30} نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ{31} نُزُلاً مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ{32} فصلت: ٣٠ - ٣٢
و قال تعالی: { إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ{13} أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ{14} الأحقاف: ١٣ – ١٤
خداوند می فرمايد: پس استوار باش چنانکه امر شده ای. هود:112
و ميفرمايد: هر آينه آنانکه گفتند، پروردگار ما خداست و باز ثابت ماندند، بر ايشان فرود می آيد فرشتگان که مترسيد و اندوه مخوريد و به بهشتی که وعده داده می شديد خوشحال شويد. ما دوستان شما بوديم در زندگانی دنيا و در آخرت نيز، و برای شما است در اين جا آنچه طلبد نفس شما و برای شماست اينجا آنچه درخواست کنيد، بطور مهمانی از جانب خدای آمرزگار مهربان. فصلت: 30 – 32
و هم می فرمايد: هر آينه آنانکه گفتند پروردگار ما خداست باز ثابت ماندند، پس هيچ ترس بر ايشان نيست و نه ايشان اندوه خورند و اين جماعه اهل بهشت اند جاودان و در آنجا پاداش داده شوند حسب آنچه ميکردند. احقاف: 13، 14
9- باب تفکر در عظمت کائنات خداوندی و ناپايداری دنيا و ترس های روز آخرت و ديگر امور مربوط به آن و کوتاهی نفس و تهذيب آن و وادار نمودنش بر استقامت و پايداری
قال الله تعالی: { قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا} سبأ: ٤٦
و قال تعالی: { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لِّأُوْلِي الألْبَابِ{190} الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَاماً وَقُعُوداً وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ{191} آل عمران: ١٩٠ - ١٩١
و قال تعالی: { أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ{17} وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ{18} وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ{19} وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ{20} فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ{21} الغاشية: ١٧ - ٢١
و قال تعالی: { أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا} محمد: ١٠
والآيات في الباب كثيرةٌ
خداوند می فرمايد: بگو که شما را به يک چيز پند می دهم که دو دو و تنها و تنها برای خدا برخاسته و سپس انديشه کنيد. سباء: 46
و هم می فرمايد: همانا در آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز دلائل درستی برای کسانی که عقل دارند، وجود دارد. آنانی که ايستاده، نشسته و بر پهلوی شان خدا را ياد می کنند و در آفرينش آسمانها و زمين انديشه نموده می گويند: ای پروردگار ما، اين را عبث نيافريدی پاکی است ترا... آل عمران: 190، 191
و هم می فرمايد: آيا نگاه نمی کنند بسوی شتر که چگونه آفريده شد و به آسمانها که چگونه برداشته شد وبه زمين که چگونه هموار ساخته شد. پس پند بده که تو فقط بيم دهنده ای. الغاشيه: 17 – 21
و نيز می فرمايد: آيا گردش نمی کنند در زمين که ببينند؟ محمد: 10
آيات وارده در اين موضع زياد است.
ومِنْ الأحَاديث الحديث السَّابق: « الْكَيِّس مَنْ دَانَ نَفْسَه » .
و از احاديث، حديث سابق است: « الْكَيِّس مَنْ دَانَ نَفْسَه ».
85 - وَعَنْ أبي عمرو، وقيل أبي عمْرة سُفْيانَ بنِ عبد اللَّه رضي اللَّه عنه قال: قُلْت: يا رسول اللَّهِ قُلْ لِي في الإِسلامِ قَولاً لا أَسْأَلُ عنْه أَحداً غيْرك. قال: « قُل: آمَنْت باللَّهِ: ثُمَّ اسْتَقِمْ » رواه مسلم.
85 - از ابو عمر يا ابو عمره سفيان بن عبد الله رضی الله عنه روايت است که گفت: گفتم: يا رسول الله برای من در اسلام سخنی بگو که بعد از تو از کسی نپرسم. فرمود: بگو بخدا ايمان آوردم (آمنت بالله) و سپس استقامت کن و پايدار باش.
