از جمله روشهای دعا، و آنچه موجب قبول آن ميشود
1- اخلاص در دعا
2- اينکه دعا را با حمد و ثنای خدا سپس صلوات بر پيامبر صلی الله عليه و سلم شروع
کند و با همان، دعا را ختم نمايد.
3- دو دله نبودن در دعا (مثل: خدايا اگر خواستی مرا بيامرز) و همچنين مطمين بودن
در قبول دعا.
4- التماس کردن هنگام دعا و عدم شتاب (يعنی اينکه بگويد دعا کردم و استجاب نشد) در
آن.
5- حضور دل در وقت دعا.
6- دعا کردن در سختی و آساني.
7- تنها خدا را بخواند.
8- نسبت به خود، خانواده، دارايی و فرزند خويش را دعای بد نکند.
9- با صدای آرام، بين بلند و آهسته دعا کردن.
10- اعتراف به گناه خود، و نسبت به آن طلب آمرزش کردن، و نيز اعتراف به نعمت خدا و
شکر آنر را بجای آوردن.
11- جهت انشای دعای قافيه دار و هماهنگ، خود را به زحمت نيندازد.
12- در حال فروتنی و بيمناکی و اميد و ترس دعا کردن.
13- باز پس دادن آنچه با ظلم و ستم بدست آورده است، همراه با توبه.
14- سه بار دعا را تکرار کردن.
15- رو به قبله دعا کردن.
16- بلند کردن دستها هنگام دعا.
17- وضو ساختن قبل از دعا اگر ميسر باشد.
18- هنکام دعا، با بلند گرداندن صدا و يا خواست چيز های ناروا و غير ممکن از حد
اعتدال تجاوز نکند.
19- قبل از دعا برای ديگري، اول برای خود دعا کند.
( به ثبوت رسيده است که پيامبر صلی الله عليه و سلم برای خود شروع به
دعا کرده اند و همچنين ثابت است که شروع دعايش برای خود نبوده است مثل دعای آنحضرت
برای انس، و ابن عباس و ام اسماعيل و ديگران جهت اطلاع از شرح و بسط در اين موضوع
به شرح صحيح مسلم از امام نووی ۱۵ ۱۴۴ )
20- اينکه با نامهای نيک خدواند و صفات بلند مرتبه اش و يا به اعمال صالحی که خود
دعا کننده آن را انجام داده است، ويا به دعای شخصی صالح، زنده و حاضر متوسل شود.
21- اينکه خوراک و لباس دعا کننده حالا باشد.
22- دعا به گناه، و گسستن پيوند خويشاوندی نکند.
23- امر به معروف و نهی از منکر کردن.
24- دوری کردن از همه گناهان.