وسایل استعمار
بدون شک، غرب استعماری آخرین و بزرگ ترین تلاشش را جهت خاتمه دادن روحیۀ اسلامی در وجود مسلمانان، مبذول داشت و مجموعه وسایلی را که رسیدن به این هدف را برایش تضمین می نمود استخدام کرد.
مهم ترین وسیله ای که استعمار گران برای تحقق این آرزو به کار بستند همانا توجه فکر و تسخیر اندیشۀ اسلامی بود؛ به این معنا که می بایست نابودی اسلام به نام خود اسلام و بدست فرزندان ناخلف آن انجام یابد و مستعمران برای اجرای این پروسه دو روش را انتخاب نمودند:
روی کار آوردن عده ای به نام مفکرین اسلامی که اقدام به ایجاد جنبش به اصطلاح اصلاح طلبی و ترقی خواهی در اسلام کردند. این جنبش سعی کرد تا برای استعمار رنگ شرعی دهد و اطاعت آن را توأم با عدم مقاومت در برابر آن واجب اعلان نماید بدلیل اینکه استعمار حالا ولی الامر مسلمانان قرار گرفته و اطاعت اولو الامر واجب شرعی است.
دامن زدن به اختلافات مذهبی میان مسلمانان که طبعاً قصد شان از ورای این اقدام، تأکید بر ناهماهنگی مسلمانان و ایجاد شگاف میان ملت های اسلامی بخاطر تضعیف و پایان دادن به هر نوع اندیشۀ وحدت خواهی بین امت بود.
شایان ذکر است که – خطر ناک ترین کاری را که مستعمران به این منظور انجام دادند حالاهم انجام میدهند - این است که برخی از افراد احساساتی را واداشتند تا در قیافۀ مدافعان دین ظهور نمایند، ولی پس از آنکه آنانرا از نگاه فکری کلاً در خود هضم کردند آنها شروع به اعمالی نمودند که بر اساس آن بایستی اندیشه و تعالیم اسلامی را بزعم خودشان در شکل کاملاً سازگار و متناسب با عصر و منطبق بر پیشرفت های زندگی ابراز کنند و لوکه این امر بر حساب اصول ثابت و مبانی لایتغیر اسلامی تمام گردد.
خلاصه اینکه استعمار، کشمکش اندیشه یی و جنگ فکری ای را میان مسلمانان ایجاد کرد که بر پایۀ آن به اصلاح روشنفکری و تحصیل کرده ها در یک جانب گروه دیگری که بایستی با این طبقه به مقاومت و مجاهدت پردازد در جانب دیگر قرار گرفت.
و به این صورت صد ها هزار ها مصیبت و مشکلات را برای امت اسلامی بار آورده و بر پیکر بیمار آن ضربۀ کاری وارد کرد که متأسفانه تا اکنون نیز این فاصله و سوء تفاهم میان این دو طبقه وجود دارد، امیدواریم که خداوند برای همۀ این ملت آگاهی، تعهد، احساس مسئولیت و درک واقعی عنایت فرماید تا تمام توطئه ها و دسایس دشمن را یکی پی دیگری آگاهانه نقش بر آب سازند و وحدت فکری و یگانگی جغرافیایی شانرا باز یابند.
