وسایل جنگ فکری
جنگجویان و متولیان جنگ فکری جهت تحقق بخشیدن اهدافی که پیشتر ذکر نمودیم به یک سلسله و سایلی متوسل می شوند که ممکن است آن را بدو گونه تقسیم کرد:
الف: وسایل غیر علنی که به شکل مخفیانه به اجرا در می آید م پیامد آن خیلی خطیر می باشد.
وسایل علنی: این وسایل در تبشیر، غرب گرایی و سیکولاریسم تمثیل می گردد، در مورد تبشیر قبلاً معلومات ارایه نمودیم، در اینجا صرف غرب گرایی و سیکولاریسم را مورد ارزیابی قرار می دهیم.
غرب گرایی: غرب گرایی یعنی زندگی خود را از هر لحاظ، چه از لحاظ تعلیم و تربیه چه از لحاظ فکر و اندیشه، چه از لحاظ سیاست و اقتصاد و چه از لحاظ عادات و تقالید و روش های اجتماعی و طریقۀ غربی بگردانیم، و همه جوانب زندگی ما بحیث یک زندگی غربی در آید.
سیکولاریسم: سیکولاریسم به معنای لائیک بودن و اعتقاد به جدایی دین از سیاست است، از نظر سیکولر ها، دین باید من حیث شعائر تعبدی در مسجد متحصر شده کدام علاقه و ارتباطی به زندگی سیاسی، افتصادی، آموزشی و اجتماعی نداشته باشد، در مورد خطر ها و گسترش این شیوه در بحث و سایل غیر علنی تفصیلاً سخن خواهیم گفت.
این ها وسایلی هستند که جنگجویان این جنگ، گاهی آن را تدریجاً یکی پی دیگر به کار می بندند و زمانی بطور دسته جمعی و در یک وقت و گاهی فقط به وسیله یی اکتفا می کنند که از نگاه تأثیر و رسیدن به هدف سریع و قوی و از نظر تکلیف و زحمت اندک بوده باشد، شاید سیکولاریسم از همین قبیل وسیله باشد که بخاطر اهمیت و تأثیر گذاری آن همواره در محراق توجه قرار داشته است، و دشمن آن را بحدی در کشور های اسلامی فراگیر نموده و در ذهنیت ها جاگزین کرده است که بسیاری افراد جوامع اسلامی فقط به اسم و تاریخ تولد و تذکرۀ هویت مسلمانند، اما در اندیشه و سلوک و فرهنگ و تعلیم سیکولاریست محض شده اند.
