وسایل پخش سیکولاریسم
سیکولاریسم و علمانیت دارای وسایل قوی و فعالی است که قواعد آن را مضبوط خط نموده، تداوم و پخش مبادی آن را در میان جامعه خصوصاً میان فرهنگیان و دانشجویان دانشگاهها و انستیتوتهای علمی تضمین می نماید، این وسایل در نکات زیرین خلاصه می شود.
اعلام و مطبوعات دست اندر کاران علمانیت به اهمیت و قوتی که وسایل اعلام و رسانه های جمعی از قبیل روزنامه ها، رادیو ها و تلویزیونها، به نمایش می گذارد متیقین شده اند، و میدانند که این وسایل در شستشوی افکار و اخلاق، و توجیه آرای عمومی بر ضد یک اندیشه، و یا پشتیبانی و دفاع از اندیشۀ دیگر چقدر اثر بخش می باشد، از همین جهت همۀ این وسایل را در کنترل خود گرفته و برای نشر عقاید و افکار علمانیت وتضعیف اندیشۀ اسلامی در میان طبقات مختلف جامعه از آن استفاده می نمایند، در حال حاضر تمام رسانه های خبری، تلویزیونها و شبکۀ جهانی انترنیت در دست دشمن است هر گونه یی که بخواهد کار گردانی می کند، قلم های ضد آداب و منافی اخلاق را جهت در بدن پردۀ عفت و اخلاق جوانان از طریق شبکه های جهانی پخش نمده و بجاهایی که تلویزیون نیست عکس ها و پست کارتهای عریان و نیمه عریان ارسال می نمایند، و از طریق امواج رادیویی افکار عمومی را علیه مسلمانان و منافع کشور های اسلامی سمت و سو می دهد.
آموزش و پرورش:
پروسۀ تعلیم و آموزش با مناهج و برنامه های مختلف خود از تعلیمات ابتدائیه گرفته تا دانشگاه و تحصیلات عالیه حیثیت ستون فقرات و پشتوانۀ نیرومند هر جامعه را دارد، موفقیت و ترقی جوامع و بر آورده شدن آمال و آرزو های افراد آن به موفقیت تعلیم و تربیه و تحقق اهداف آن بستگی دارد، همچنان که شکست و انحطاط جوامع نیز به شکست و ناکامی پروسۀ تعلیم و تربیه وابسته است.
تعلیم، معیار ساختار شخصیت یک ملت و ملاک تبیت مردان غیور و سلحشور و مفکرین یک جامعه است، مردانی که بحق حاملان پرچم آن ملت و جامعه بحساب می آیند.
از همین جاست که سیکولاریست ها تمام تاکنیک های خود را با تمام نیرو برای تسخیر و بدست گرفتن زمام تعلیم و تربیۀ نسل هایی تربیت نمایند که اصلاً حرمت دین و ارزش عقیدۀ اسلامی در ذهن شان خطور نکند، متأسفانه آنها در اثر عفلت مسلمانان نقاط کلیدی تعلیم و تربیه را در کشور های اسلامی تصاحب کرده و به رنگ های گوناگون و اشکال مختلف آنرا مورد بهره برداری قرار می دهند.
در اینجا به نشانۀ مثال چند شکل آن را اختصاراً بیان می کنیم:
تشجیع و تشویق به آموزش پی دینی و لامذهبی.
استهزا و تمسخر به طلاب علم شرعی و محدود کردن نقش آنها در جامعه.
اختلاط دختران و پسران در تمام مراحل تعلیم.
تأسیس مدارس و مکاتب خارجی، و تشویق دانش آموزان به آن.
در تنگنا قرار دادن مدارس دینی.
دخالت در برنامه ریزی تعلیمی ملت های اسلامی بنام ترقی و پیشرفت، مطابق شیوه های سیکولاریسم.
فرق گذاشتن میان مدرسان و معلمان علوم شرعی و زبان عربی، و میان معلمان مضامین خارجی، در احترام و تقدیر و معاش و رتبه و سایر امتیازات.
نمونه های زیادی هست که دشمن تحت پوشش آن فعالیت دارد، به نظر من شاید هیچ کشوری از کشور های اسلامی سراغ نگردد که برنامۀ آموزشی آن خالی از اشکال فوق الذکر بوده باشد. همچنان تقسیم مردم به رجال دین و رجال سیاست در کشور های سلامی نمونۀ دیگری از نمونه های تسخیر برنامۀ تعلیمی از جانب دشمن است.
واقعاً این وضعیت درد آوری است که مسلمانان در آن به سر می بریم که برای معلم زبان عربی و علوم شرعی معادل نصف معاش و رتبۀ یک معلیم فزیک و کیمیا و ریاضی و . . . داده نمی شود، حتی یک محاسب، نسبت به یک عالم و فقیه و حافظ قرآن از مکاتب بر تری بر خورد دار است!!
