احیای تعصبات قومی و نژادی
احیای تعصبات قومی و نژادی
تعریف قومیت و عصبیت
« منظور از قومیت و یا عصبیت، افتخار به ملیت و نژادی و اعتقاد به برتری ملیت و نژاد خود بر سایر ملیت ها و نژاد ها، و رویهمرفته شایسته پنداشتن قوم خود به قیادت و فرمانروایی بر دیگر مردم است». مانند نازی های آلمان که شعار ( آلمان بالای همه) را با خود حمل می کردند، و هتلر یکی از چهره های بر جسته و فرماندهان معروف این اندیشه بود که بخاطر مصالح آلمان آهنگ تباهی و بربادی دنیا را کرد.
درست، اسلام با دعوت عام و فراگیر خود وقتی ظهور کرد که تبعیضات نژادی و تعصبات قومی به اوج خود رسیده بود، و اجتماع بشری را بسوی فروپاشی و هلاکت سوق میداد، این دعوت بفضل خداوند متعال، و ویژگی های خود، و اخلاصمندی دعوت مردان را خدا تحت قیادت مدیرانۀ پیامبر اکرم (ص) توانست زنجیر های سیاه و سنگین عصبیت را که دست و پای بشریت را سخت بسته بود بگسلاند و جامعۀ نوین و نمونۀ اسلامی را که انسانیت نظیرش را ندیده بود، تآسیس نماید، جامعه یی که تبعیضات قومی و نژادی و خود محوری های ناشی از جهالت در آن ذوب شد و به تحلیل رفت، و افراد آن پیرامون شمع توحید و محور عقیدۀ اسلامی حلقه زده شعار های ملیت و رنگ و زبان ار میان شان کوچ کرد، و پرچم برداری و اخوت فی الله و شعار یگانگی و همبستگی در بین شان به اهتزاز در آمد، و معیار عزت و ذلت افراد آن، بر مبنای ایمان و عمل، استحکام یافته و ملیت های مختلف اعم از عربی و فارسی و حبشی و رومی و هندی و چینی و قبطی و هسپانوی و اندونیزی و افغانی در زیر چتر اسلام ملتی واحد و یکپارچه تشکیل دادند که بروردگار آن واحد، پیشوای آن واحد، و یکپار چه تشکیل دادند که پرودگار آن واحد، قبله و کتاب آن واحد می باشد، و هر کدام ایشان ملیت گرایی و تعصبات جاهلی خود را به توتۀ فراموشی سپرده و تمام اهتمام شباروزی خویش را در محور یک چیز که عبارت از عقیده و اندیشۀ اسلامی باشد متمرکز نمودند! عقیده یی که اساس دوستی و دشمنی شانرا شکل میداد. به این مطلب دشمنان پیشتر از دوستان گواهی داده اند:
« فلیب حیتی» می گوید: « شکی نیست که اسلام میان مسلمانان الفت و محبت انداخته و هداف ایشان را یگانگی و وحدت بخشید، و شعار تازه یی سر داد که چون چراغی فروزان بر فراز آرمان ها و ارزو های ایشان پرتو افگنده کینه و کدورت را از میان بر چید، و عناصر مختلف و آشتی ناپذیر را در گرمای صمیمت و همآهنگی قرار داده و در بین عرب نیروی متحرک و بالنده یی به وجود آورد».
« ویتر خت» کشیش مسیحی در سخنرانی یی که دی همایش بزرگ تنصیر منعقدۀ سال 1911م در لکنو هند ایراد کرده بود می گوید: " باید متذکر شوم اگر چه اسلام به عنوان دین یک ملتی که از دیدگاه مدنیت و پیشرفت، عقب ماند تر از ما اند، باقی مانده است، ولی هوا داران آن در باه از بین بردن موانع و مشکلاتی که میان ملیت ها و جنسیت های گوناگون فاصله می آفرینند بیشتر از مسیحیان موفق شده اند".
«جستالوبون» می گوید: " در حال حاضر بیش از یک ملیارد نفر بدین اسلام منسوب هستند، و کشور های جزیرة العرب، مصر، سوریه، آسیای صغیر و قسمت بزرگی از هند و روسیه و چین و همچنان قارۀ افریقا آنرا بحیث دین پذیرفتته اند، همین اسلام تمام ملتهایی را که قرآن را به عنوان دستور، و وحدت زبانی و پیوند هایی که نتیجه اش تجمع تمامی حجاج و زائران از جمیع اطراف و اکناف عالم در مکه است، پیوند های ناگسستنی ای که همه اتباع محمد(ص) را الزاماً به تلاوت قرآن کریم مطابق اصول و قواعید زبان عربی که از لحاظ انتشار و گسترش از زبان های درجه اول دنیا به شمار می رود، فرامی خواند. و همچنان میان ملیت ها و گروه های مختلف اسلامی از هر نسل و نژادی که باشند تضامن و تعاون بزرگ دیده می، در حالی که گرد آمدن چنین فرقه هایی زیر علم واحد بدون اسلام ممکن نمی نماید « این» است شهادت تاریخ و نسل ها در مورد اسلام ".
